Kraków, dnia 10 października 2026 r.

Sz. P. Fredy Fürst
Kierownik Działu Licencji PZPN
Polski Związek Piłki Nożnej
ul. Bitwy Warszawskiej 1920 r. 7
02-366 Warszawa

do wiadomości:

1. Sz. P. Tomasz Jóźwik
   Przewodniczący Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN
   Polski Związek Piłki Nożnej
   ul. Bitwy Warszawskiej 1920 r. 7
   02-366 Warszawa
2. Sz. P. Łukasz Wachowski
   Sekretarz Generalny PZPN
   Polski Związek Piłki Nożnej
   ul. Bitwy Warszawskiej 1920 r. 7
   02-366 Warszawa

Dot.: decyzji Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN w sprawie Legia Warszawa S.A., ogłoszonej komunikatem z dnia 9 października 2026 r. – wniosek o rozważenie wniesienia odwołania w imieniu Licencjodawcy (pkt 5.1.30 lit. c. Podręcznika Licencyjnego)

Szanowny Panie Kierowniku,

działając w imieniu Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków S.A. z siedzibą w Krakowie, wpisanej do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie, XI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem KRS: 0000130748 (dalej: „Wisła Kraków”), w związku z opublikowanym w dniu 9 października 2026 r. komunikatem Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN dotyczącym środka kontroli zastosowanego wobec Legia Warszawa S.A. z siedzibą w Warszawie (dalej: „Legia Warszawa”), zwracam się o pilne przeanalizowanie pełnej treści decyzji wraz z uzasadnieniem i aktami postępowania oraz o rozważenie skorzystania przez Kierownika Działu Licencji PZPN z uprawnienia przewidzianego w pkt 5.1.30 lit. c. Podręcznika Licencyjnego PZPN dla Klubów Ekstraklasy na sezon 2026/2027 i następne, zatwierdzonego uchwałą nr VI/133 Zarządu PZPN z dnia 10 grudnia 2025 r. (dalej: „Podręcznik Licencyjny”) do wniesienia w imieniu Licencjodawcy odwołania do Komisji Odwoławczej ds. Licencji Klubowych PZPN od rzeczonej decyzji w części – w zakresie rodzaju, wysokości i konstrukcji zastosowanego środka kontroli i zakresu obowiązków nałożonych na Legię Warszawa.

Wisła Kraków nie kwestionuje zasadniczych ustaleń Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN ujawnionych w komunikacie z dnia 9 października 2026 r. Przeciwnie, ustalenia te w znacznej części potwierdzają okoliczności i zastrzeżenia przedstawione przez Wisłę Kraków w piśmie z dnia 30 września 2026 r. Wątpliwości wymagające kontroli instancyjnej dotyczą przede wszystkim adekwatności, skuteczności i prewencyjnego charakteru zastosowanego środka finansowego w wysokości 250 000,00 PLN za każdy mecz rozgrywany przez Legię Warszawa w roli gospodarza przy niespełnionym kryterium I.18, jak również potrzeby zastosowania dodatkowych środków zapewniających rzeczywiste i możliwie szybkie przywrócenie zgodności z obowiązkowym kryterium typu A.

Wisła Kraków, jako klub bezpośrednio dotknięty skutkami stwierdzonego naruszenia, nie jest uczestnikiem przedmiotowego postępowania licencyjnego w rozumieniu pkt 5.1.2 Podręcznika Licencyjnego i nie przysługuje jej samodzielne uprawnienie do wniesienia odwołania od wydanej decyzji. Spośród podmiotów innych niż Wnioskodawca lub Licencjobiorca pkt 5.1.30 lit. c. Podręcznika Licencyjnego przyznaje legitymację do wniesienia odwołania Kierownikowi Działu Licencji PZPN, działającemu w imieniu Licencjodawcy. Z tego względu Wisła Kraków kieruje niniejsze wystąpienie właśnie do Kierownika Działu Licencji. Co przy tym istotne, niniejszy wniosek nie zmierza do zakwestionowania zasadniczych ustaleń Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN, lecz do umożliwienia Komisji Odwoławczej ds. Licencji Klubowych PZPN oceny, czy reakcja na stwierdzone naruszenie jest wystarczająca, proporcjonalna i właściwie ukierunkowana na przywrócenie stanu zgodności.

Uprawnienia Kierownika Działu Licencji PZPN do wniesienia odwołania nie wyłącza okoliczność, że zgodnie z pkt 5.1.29 Podręcznika Licencyjnego uzasadnienie decyzji Organu Licencyjnego podpisywane jest również przez Kierownika Działu Licencji PZPN. Podręcznik Licencyjny wyraźnie rozdziela bowiem udział Kierownika Działu Licencji PZPN w podpisaniu uzasadnienia decyzji od przyznanej mu odrębnie w pkt 5.1.30 lit. c. Podręcznika Licencyjnego kompetencji do wniesienia odwołania w imieniu Licencjodawcy. Przyjęcie, że samo współpodpisanie uzasadnienia wyłącza możliwość skorzystania z tego uprawnienia, prowadziłoby do pozbawienia pkt 5.1.30 lit. c. Podręcznika Licencyjnego praktycznego znaczenia właśnie w sprawach, w których decyzja została sporządzona i uzasadniona zgodnie z wymogami Podręcznika Licencyjnego. Uprawnienie odwoławcze Kierownika Działu Licencji PZPN należy zatem traktować jako świadomie przewidziany element mechanizmu kontroli instancyjnej, służący ochronie prawidłowości i spójności Systemu Licencyjnego.

Znaczenie uprawnienia przewidzianego w pkt 5.1.30 lit. c. Podręcznika Licencyjnego jest w niniejszej sprawie szczególne także z uwagi na konstrukcję pkt 6.2.6 Podręcznika Licencyjnego. Przepis ten pozwala Organom Licencyjnym w toku Sezonu Licencyjnego zmieniać zastosowane środki kontroli, jednak wprost wyłącza z tego mechanizmu obowiązek zapłaty określonej kwoty pieniężnej oraz pozbawienie punktów. Oznacza to, że w odniesieniu do nałożonego już na Legię Warszawa obowiązku zapłaty późniejsza korekta jego wysokości lub konstrukcji w zwykłym trybie zmiany środka kontroli przewidzianym w pkt 6.2.6 Podręcznika Licencyjnego została wyłączona. Kontrola odwoławcza ma zatem obecnie zasadnicze znaczenie dla możliwości zweryfikowania, czy przyjęty poziom 250 000,00 PLN za mecz został prawidłowo skalibrowany.

Podręcznik Licencyjny przewiduje przy tym mechanizm pozwalający na szczególnie szybkie zweryfikowanie rozstrzygnięcia. Zgodnie z pkt 5.1.37 Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN może, w terminie nie dłuższym niż 3 dni robocze od doręczenia prawidłowo wniesionego odwołania, uznać je z urzędu za zasadne, uwzględnić je w całości i zmienić zaskarżoną decyzję. Skorzystanie przez Kierownika Działu Licencji z uprawnienia odwoławczego nie musi zatem prowadzić do długotrwałego postępowania przed Komisją Odwoławczą ds. Licencji Klubowych PZPN, jeżeli sama Komisja ds. Licencji Klubowych uzna podniesione zastrzeżenia za zasadne.

Mając powyższe na względzie, wnoszę o:

1. rozważenie wniesienia, na podstawie pkt 5.1.30 lit. c. w zw. z pkt 5.1.34 Podręcznika Licencyjnego, w imieniu Licencjodawcy odwołania od decyzji Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN ogłoszonej komunikatem z dnia 9 października 2026 r. – w części dotyczącej rodzaju, wysokości i konstrukcji zastosowanego środka finansowego oraz ewentualnego uzupełnienia decyzji o dalsze środki kontroli lub obowiązki prospektywne, bez kwestionowania rozstrzygnięcia o rozszerzeniu nadzoru infrastrukturalnego ani obowiązków dotyczących przedstawienia harmonogramu prac i dokumentowania ich realizacji;
2. zbadanie, czy środek finansowy w wysokości 250 000,00 PLN za każdy mecz rozegrany przez Legię Warszawa w charakterze gospodarza na Stadionie Miejskim Legii Warszawa im. Marszałka J. Piłsudskiego przy ul. Łazienkowskiej 3 w Warszawie (dalej: „Stadion”) przy niespełnionym kryterium I.18 jest wystarczający do zapewnienia rzeczywistego przestrzegania kryterium I.18 i wywołuje odpowiedni efekt prewencyjny, z uwzględnieniem skali, czasu trwania, powtarzalności i świadomego charakteru stanu niezgodności, przy uwzględnieniu stanowiska Wisły Kraków, że w realiach niniejszej sprawy kwota 250 000,00 PLN za mecz jest zbyt niska, aby samodzielnie osiągnąć wymagany efekt prewencyjny; a także zbadanie, czy decyzja wyznacza Legii Warszawa konkretny termin przywrócenia zgodności z rzeczonym kryterium;
3. rozważenie zastosowania – obok albo zamiast obecnego środka finansowego, w granicach przewidzianych Podręcznikiem Licencyjnym – dodatkowych środków kontroli lub konkretnych obowiązków prospektywnych prowadzących do przywrócenia zgodności z kryterium I.18 w możliwie najkrótszym terminie, w szczególności poprzez nałożenie na podstawie pkt 6.1.16 Podręcznika Licencyjnego konkretnego obowiązku przywrócenia zgodności z kryterium I.18, połączonego z określeniem terminu przedstawienia dowodów jego wykonania zgodnie z pkt 6.1.14, obowiązku przedstawienia i wdrożenia na kolejne mecze domowe rozwiązania zastępczego spełniającego kryterium I.18, a w przypadku dalszego utrzymywania się stanu niezgodności – rozważenia stosowania w odniesieniu do kolejnych stwierdzonych naruszeń dalszych lub dodatkowych środków kontroli, w tym środków finansowych o dolegliwości odpowiednio uwzględniającej powtarzalny charakter naruszenia, w granicach pkt 6.2.4–6.2.6 Podręcznika Licencyjnego; w przypadku nałożenia w wyniku autokontroli albo postępowania odwoławczego nowych obowiązków o charakterze prospektywnym – rozważenie nadania im rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie pkt 6.2.9 Podręcznika Licencyjnego, a w przypadku decyzji Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN również z uwzględnieniem pkt 6.2.5 Podręcznika Licencyjnego;
4. zbadanie rzeczywistego bilansu ekonomicznego wyłączenia sektora gości podczas meczów rozgrywanych przez Legię Warszawa w charakterze gospodarza na Stadionie, w szczególności potencjalnie unikniętych kosztów zabezpieczenia meczu i obsługi zorganizowanej grupy kibiców gości, wpływu na koszty służb porządkowych i informacyjnych oraz ewentualnych zmian w strukturze przychodów biletowych, gastronomicznych i innych przychodów meczowych, a także uwzględnienie przy ocenie adekwatności środka kontroli asymetrii sportowej wynikającej z braku zorganizowanego dopingu drużyny gości; w ramach analizy ekonomicznej – ustalenie, czy z treści zezwolenia Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 8 października 2026 r., opinii Policji lub innych dokumentów wynika, że wyłączenie zorganizowanych grup kibiców gości pozostaje w związku ze zmianą kwalifikacji imprezy masowej jako imprezy podwyższonego ryzyka (art. 3 pkt 5 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych), od czego zależy minimalna liczebność służb porządkowych i informacyjnych (art. 6 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych) oraz dopuszczalność sprzedaży napojów alkoholowych do 3,5% (art. 8a ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych);
5. prowadzenie dalszej, realnej kontroli licencyjnej i niezwłoczne ponowne zbadanie adekwatności zastosowanych środków, jeżeli stan niespełniania kryterium I.18 będzie się utrzymywał, w szczególności przed kolejnymi meczami domowymi Legii Warszawa (pkt 6.1.2–6.1.4 oraz 6.2.6 Podręcznika Licencyjnego);
6. zbadanie, czy Legia Warszawa wykonała obowiązek poinformowania Licencjodawcy o Istotnej Zmianie mającej wpływ na spełnienie kryteriów infrastrukturalnych w terminie 5 dni (pkt 9.5.2 Podręcznika Licencyjnego) oraz czy – wobec wyłączenia dotychczasowego sektora gości – wskazała sektor zastępczy spełniający kryterium I.18, a jeżeli kwestia wykonania obowiązku z pkt 9.5.2 nie była objęta zakończonym postępowaniem – rozważenie wszczęcia w tym zakresie odrębnego postępowania wyjaśniającego na podstawie pkt 6.2.3 Podręcznika Licencyjnego;
7. włączenie niniejszego pisma wraz z załącznikami do akt postępowania, tak aby materiał ten – zgodnie z pkt 5.1.38 Podręcznika Licencyjnego – mógł zostać uwzględniony przez Komisję Odwoławczą ds. Licencji Klubowych PZPN w przypadku wniesienia odwołania przez którykolwiek z uprawnionych podmiotów; w przypadku wniesienia odwołania przez Legię Warszawa – uwzględnienie stanowiska Wisły Kraków w materiale przekazywanym Komisji Odwoławczej ds. Licencji Klubowych PZPN, a w razie wystąpienia przez Komisję Odwoławczą ds. Licencji Klubowych PZPN o dalsze informacje lub dokumentację na podstawie pkt 6.1.20 Podręcznika Licencyjnego – przedstawienie również okoliczności i materiałów wskazanych w niniejszym piśmie;
8. poinformowanie Wisły Kraków o sposobie rozpatrzenia niniejszego wniosku.

Wisła Kraków formułuje niniejszy wniosek na podstawie publicznego komunikatu Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN z dnia 9 października 2026 r. i nie dysponuje pełną treścią wydanej decyzji ani jej uzasadnieniem. Z tego względu przedstawione niżej argumenty powinny zostać zweryfikowane przez Kierownika Działu Licencji PZPN w świetle pełnych akt postępowania. Okoliczność ta dodatkowo przemawia za pilnym skorzystaniem z przewidzianego w Podręczniku Licencyjnym mechanizmu kontroli instancyjnej, jeżeli analiza pełnej decyzji potwierdzi opisane niżej wątpliwości.

I. CHRONOLOGIA I CHARAKTER SPRAWY

Ocena niniejszej sprawy wymaga uwzględnienia kolejności i wzajemnego związku zdarzeń, które doprowadziły do wyłączenia sektora gości oraz późniejszego stwierdzenia przez Komisję ds. Licencji Klubowych PZPN niespełniania kryterium I.18. Z tego względu poniżej przedstawiono najistotniejsze okoliczności w porządku chronologicznym:

1. 28 kwietnia 2026 r. – Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN przyznała Legii Warszawa licencję na udział w rozgrywkach PKO BP Ekstraklasy w sezonie 2026/2027, obejmując klub nadzorem infrastrukturalnym,
2. 11 czerwca 2026 r. – opublikowany został zestaw par sezonu 2026/2027, zgodnie z którym mecz Legia Warszawa – Wisła Kraków przypadł na 10. kolejkę rozgrywek,
3. 27 sierpnia 2026 r. – Departament Logistyki Rozgrywek Ekstraklasy S.A. wyznaczył termin meczu na 11 października 2026 r. Od tego momentu obie strony dysponowały ponad sześcioma tygodniami na przygotowanie organizacyjne spotkania, w tym obsługę zorganizowanej grupy kibiców gości,
4. 9 września 2026 r. – Wisła Kraków złożyła zamówienie na pełną pulę biletów dla autoryzowanej grupy swoich kibiców. Legia Warszawa przekazała do dystrybucji 1 700 biletów; sprzedaż rozpoczęła się 22 września 2026 r., a przed ogłoszeniem decyzji o wyłączeniu sektora wszystkie bilety zostały sprzedane. Oznacza to, że oba kluby rozpoczęły faktyczne wykonywanie procedury udziału zorganizowanej grupy kibiców gości, a 1 700 osób podjęło działania w zaufaniu do uruchomionej sprzedaży. Pula ta odpowiadała wymogowi co najmniej 5% udostępnionych miejsc wynikającemu z kryterium I.18. Do czasu podjęcia decyzji o wyłączeniu sektora gości Legia Warszawa postępowała zatem organizacyjnie w sposób zakładający jego wykorzystanie na potrzeby meczu i nie komunikowała Wiśle Kraków jego niedostępności,
5. 23 września 2026 r. – Zarząd Zieleni m.st. Warszawy wezwał Legię Warszawa do wydania działki nr 15 z obrębu 5-06-10 albo do złożenia wniosku o jej dzierżawę. Z później opublikowanych informacji wynika, że Legia Warszawa korzystała z tego terenu bezumownie, rozmowy dotyczące uregulowania sytuacji prowadzono wcześniej, a wniosek o dzierżawę został złożony dopiero 29 września 2026 r. Zarząd Zieleni m.st. Warszawy wskazał następnie publicznie (6 października 2026 r.), że pomimo braku zawartej umowy Legia Warszawa może korzystać z wejścia na Stadion od ul. Kusocińskiego, że nie planuje wygrodzenia ani zamknięcia tego terenu oraz że kwestia dzierżawy nie stanowi powodu do zamknięcia sektora gości,
6. 24-25 września 2026 r. – Legia Warszawa zwróciła się do Komendy Rejonowej Policji Warszawa I w sprawie planowanych zmian infrastrukturalnych. Policja następnie wyjaśniła publicznie, że jej pismo odnosiło się do rozwiązań przedstawionych przez samą Legię Warszawa, nie stanowiło nakazu zamknięcia sektora gości, nie było reakcją na konkretny mecz ani incydent i nie wyznaczało harmonogramu prac,
7. 28 września 2026 r. – Legia Warszawa jednostronnie poinformowała o wyłączeniu sektora gości z użytkowania do końca 2026 r., wskazując jednocześnie, że przygotowuje dokumentację i prowadzi rozmowy z wykonawcami. W tym dniu Legia Warszawa nie dysponowała jeszcze zezwoleniem na przeprowadzanie imprez masowych bez udziału kibiców drużyn przyjezdnych ani nie wskazała sektora zastępczego,
8. 30 września 2026 r. – Wisła Kraków skierowała do Legii Warszawa, PZPN i Ekstraklasa S.A. kompleksowe stanowisko, wskazując szereg możliwych rozwiązań alternatywnych: wykonanie prac priorytetowych, zastosowanie zabezpieczeń tymczasowych, sektor zastępczy, czasowe ograniczenie liczebności grupy gości, relokację infrastruktury mobilnej, zwiększenie liczby stewardów i spottersów oraz pilną wizję lokalną. Wisła Kraków deklarowała także gotowość do współpracy organizacyjnej i rozmowy o partycypacji w uzasadnionych kosztach rozwiązań tymczasowych dotyczących meczu Legii Warszawa z Wisłą Kraków,
9. 5 października 2026 r. – upublicznione zostało stanowisko Policji jednoznacznie wskazujące, że Policja nie żądała ani nie nakazywała zamknięcia sektora gości oraz że decyzja o jego udostępnieniu należała do organizatora. W stanowisku tym Policja stwierdziła, że „nie żądała, ani nie wydawała nakazu wyłączenia sektora gości z użytkowania”, „nie wyznaczała także terminów realizacji modernizacji planowanych przez klub Legia” oraz „nie wzywała klubu do uregulowania kwestii prawa własności czy dzierżawy terenu”,
10. 6-7 października 2026 r. – PZPN w stanowiskach przekazanych mediom wskazał, że sektor kibiców gości na stadionie Legii Warszawa w dalszym ciągu spełnia kryteria infrastrukturalne PZPN, że „szczególne wątpliwości budzi moment podjęcia tej decyzji, bezpośrednio przed meczem z Wisłą Kraków”, oraz że w razie niedostępności dotychczasowego sektora gospodarz powinien wskazać sektor zastępczy – czego Legia Warszawa nie uczyniła,
11. 7 października 2026 r. – Legia Warszawa złożyła wniosek o zmianę zezwolenia na przeprowadzanie imprez masowych – dziewięć dni po ogłoszeniu wyłączenia sektora; tego samego dnia Komendant Rejonowy Policji Warszawa I wydał opinię pozytywnie oceniającą możliwość rozgrywania zawodów do końca 2026 r. bez udziału kibiców przyjezdnych,
12. 8 października 2026 r. – Legia Warszawa poinformowała o uzyskaniu zmienionego zezwolenia Prezydenta m.st. Warszawy na przeprowadzanie imprez masowych bez udziału kibiców drużyn przyjezdnych do 31 grudnia 2026 r. Tego samego dnia Ekstraklasa S.A. wyraziła „dezaprobatę dla czasu oraz sposobu procedowania w tej sprawie przez klub” i zapowiedziała wystąpienie do Organów Licencyjnych o objęcie Legii Warszawa nadzorem infrastrukturalnym,
13. 9 października 2026 r. – Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN opublikowała komunikat o nałożeniu na Legię Warszawa środka kontroli w wysokości 250 000,00 PLN za każdy mecz rozgrywany w roli gospodarza przy niespełnionym kryterium I.18 oraz o rozszerzeniu nadzoru infrastrukturalnego na postęp prac w sektorze gości. Komunikat nie wskazuje terminu, w jakim Legia Warszawa ma przywrócić zgodność z kryterium I.18.

Powyższa chronologia ma znaczenie zasadnicze. Obecny stan niezgodności nie jest wyłącznie skutkiem nagłej, zewnętrznej decyzji administracyjnej, której Licencjobiorca nie mógł przewidzieć ani której skutkom nie mógł przeciwdziałać. Przeciwnie, Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN sama stwierdziła, że wyłączenie sektora miało charakter samowolny, a Legia Warszawa nie wykazała odpowiednio wczesnych i skutecznych działań zmierzających do wypracowania rozwiązań alternatywnych. Późniejsze zezwolenie administracyjne, wydane już po decyzji Legii Warszawa o zamknięciu sektora i na wniosek organizatora, nie usuwa tego elementu oceny.

II. USTALENIA KOMISJI POTWIERDZAJĄ NIESPEŁNIENIE OBOWIĄZKOWEGO KRYTERIUM TYPU A

Z publicznego komunikatu Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN z dnia 9 października 2026 r. wynika, że Legia Warszawa nie spełnia kryterium I.18 Podręcznika Licencyjnego. Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN wprost wskazała, że decyzja jest następstwem „samowolnego czasowego wyłączenia” przez Legię Warszawa sektora przeznaczonego dla kibiców drużyn gości do końca 2026 r. Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN podkreśliła również, że zezwolenie administracyjne na organizację imprez masowych bez udziału kibiców gości, wydane na wniosek Legii Warszawa, nie zwalnia Licencjobiorcy z obowiązku przestrzegania wymogów licencyjnych oraz że istotne znaczenie miało niewykazanie odpowiednio wczesnych i skutecznych działań zmierzających do wypracowania rozwiązań alternatywnych. Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN zwróciła również uwagę, że „odpowiedzialne zarządzanie infrastrukturą stadionową wymaga nie tylko reagowania na pojawiające się problemy, lecz także odpowiednio wczesnego identyfikowania ryzyk, planowania działań i analizowania dostępnych rozwiązań”.

Kryterium I.18 jest kryterium typu A i wymaga przeznaczenia co najmniej 5% ogólnej liczby udostępnionych miejsc dla kibiców drużyny gości w oddzielnym sektorze zapewniającym ich bezpieczne i komfortowe przyjęcie. W systemie licencyjnym nie jest to świadczenie fakultatywne ani element organizacji meczu, z którego klub może zrezygnować po uwzględnieniu określonego kosztu. Jest to obowiązkowy warunek uczestnictwa w rozgrywkach.

Zgodnie z pkt 1.4 lit. a. Podręcznika Licencyjnego niespełnienie kryterium A wyklucza przyznanie licencji, a pkt 6.1.18 dopuszcza – w odniesieniu do kryteriów A, których niespełnienie skutkuje nieprzyznaniem licencji – nawet zawieszenie lub cofnięcie licencji w trakcie sezonu. Podręcznik Licencyjny przewiduje przy tym dwa sformalizowane tryby odstąpienia od wymogów infrastrukturalnych: decyzję Licencjodawcy o odstępstwie w szczególnie uzasadnionych przypadkach (pkt 9.5.1) oraz – podyktowaną względami bezpieczeństwa i możliwą tylko w trakcie budowy lub modernizacji obiektu – decyzję Licencjodawcy o rozgrywaniu meczów bez udziału publiczności (pkt 9.5.3). Żaden z tych trybów nie przewiduje jednostronnego wyłączenia przez klub wyłącznie kibiców drużyny gości przy zachowaniu pełnej frekwencji własnej publiczności. Niezależnie od tego Licencjobiorca ma obowiązek poinformować Licencjodawcę o każdej Istotnej Zmianie mającej wpływ na spełnienie kryteriów infrastrukturalnych w terminie 5 dni (pkt 9.5.2); zasadne jest ustalenie, czy i kiedy obowiązek ten został wykonany.

Znaczenie kryteriów typu A podkreśla również pkt 4.3.6 Podręcznika Licencyjnego, który przewiduje możliwość zawieszenia lub cofnięcia licencji w przypadku, gdy którykolwiek z warunków jej wydania przestanie być spełniony albo Licencjobiorca naruszy zobowiązanie wynikające z Podręcznika Licencyjnego określone jako kryterium A. Wisła Kraków nie wywodzi z tego przepisu konieczności zastosowania wobec Legii Warszawa tak daleko idącego środka, niemniej jednak regulacja ta pokazuje systemową wagę naruszenia kryterium typu A i przemawia przeciwko traktowaniu stanu jego świadomego, z góry zaplanowanego niespełniania jako nieprawidłowości, którą można wystarczająco skompensować wyłącznie przewidywalnym kosztem finansowym przypadającym na każdy mecz.

Pkt 6.2.4 Podręcznika Licencyjnego przewiduje szeroki katalog środków kontroli w razie niespełnienia kryterium A: od ostrzeżenia, poprzez środki transferowe i finansowe, pozbawienie punktów, aż po zawieszenie licencji. Obowiązek zapłaty określonej kwoty może wynosić od 5 000,00 PLN do 1 000 000,00 PLN. Pkt 6.2.5 Podręcznika Licencyjnego ustanawia wymóg, aby dolegliwość zastosowanego środka nie przekraczała stopnia naruszenia kryteriów. Regulacja ta chroni przed środkiem nadmiernym, nie oznacza jednak, że każdy środek mieszczący się poniżej tej granicy jest tym samym środkiem wystarczającym. Z konstrukcji procedury kontroli i nadzoru, możliwości łącznego stosowania środków z pkt 6.2.6 Podręcznika Licencyjnego oraz kompetencji z pkt 6.1.16 Podręcznika Licencyjnego do nakładania obowiązków dotyczących przyszłego sposobu działania wynika, że zastosowany instrument powinien być również rzeczywiście zdolny do osiągnięcia celu kontroli: zapewnienia przestrzegania wymogów licencyjnych i możliwie szybkiego przywrócenia stanu zgodności. W tym znaczeniu Organ Licencyjny powinien dobrać instrument nie tylko formalnie dopuszczalny i nienadmierny, ale również adekwatny do charakteru, skali i przewidywanego czasu trwania naruszenia.

III. ZASTOSOWANY ŚRODEK NIE MOŻE SPROWADZAĆ OBOWIĄZKOWEGO KRYTERIUM DO „CENY” ZA JEGO NIESPEŁNIANIE

Najistotniejsza wątpliwość dotyczy konstrukcji i wysokości zastosowanego środka: 250 000,00 PLN za każdy mecz rozgrywany w roli gospodarza przy niespełnionym I.18. W ocenie Wisły Kraków, przy okolicznościach ustalonych przez samą Komisję ds. Licencji Klubowych PZPN oraz przy z góry zapowiedzianym utrzymywaniu naruszenia przez kolejne spotkania, kwota ta jest zbyt niska, aby samodzielnie zapewnić odpowiedni efekt odstraszający. Jest to kwota nominalnie dolegliwa, lecz jej nominalna wysokość nie przesądza jeszcze, że środek spełnia funkcję kontrolną i prewencyjną. Konieczne jest ustalenie, czy dla konkretnego Licencjobiorcy i konkretnego meczu rzeczywista ekonomiczna, organizacyjna oraz sportowa wartość korzyści wynikających z nieprzyjęcia kibiców gości nie jest porównywalna z nałożoną kwotą albo jej nie przewyższa.

Jeżeli ekonomiczny bilans naruszenia jest dla Licencjobiorcy neutralny albo dodatni, środek kontroli przestaje zniechęcać do naruszania obowiązków i zaczyna funkcjonować jako koszt wkalkulowany w model organizacji meczu. W takim układzie klub może racjonalnie dojść do wniosku, że bardziej opłacalne jest zapłacenie 250 000,00 PLN niż podjęcie organizacyjnie i finansowo trudniejszych działań koniecznych do przyjęcia kibiców gości. Taki efekt byłby sprzeczny z istotą kryterium typu A i z funkcją systemu kontroli licencyjnej.

Fakt, że przy utrzymaniu stanu naruszenia przez pięć kolejnych spotkań łączna suma środków finansowych może osiągnąć 1 250 000,00 PLN, nie usuwa tego problemu. Taka kwota powstaje dopiero wskutek pięciu kolejnych, z góry przewidywalnych przypadków niespełnienia kryterium. Z perspektywy prewencji właściwe pytanie brzmi nie tylko, jaka będzie suma sankcji po zakończeniu rundy, ale czy konstrukcja środka daje wystarczającą motywację do uniknięcia każdego kolejnego naruszenia przed jego wystąpieniem.

Ocena powinna być zatem prowadzona również na poziomie pojedynczego meczu. Jeżeli marginalna korzyść ekonomiczna, organizacyjna lub sportowa wynikająca z rozegrania konkretnego spotkania bez kibiców gości jest dla Licencjobiorcy wyższa niż 250 000,00 PLN albo zbliżona do tej kwoty, zapłata środka finansowego nie usuwa bodźca do dalszego naruszania kryterium. Co więcej, stała i z góry znana wysokość środka ułatwia jego wkalkulowanie w budżet kolejnych wydarzeń, przez co może osłabiać efekt odstraszający w porównaniu z instrumentem, którego konsekwencją byłoby realne pogorszenie sytuacji Licencjobiorcy w przypadku utrzymywania stanu niezgodności.

Skala przewidywanego naruszenia dodatkowo przemawia przeciwko traktowaniu go jako przejściowej lub marginalnej niezgodności infrastrukturalnej. Zgodnie ze stanowiskiem przedstawianym przez Legię Warszawa sektor gości ma pozostawać wyłączony do końca 2026 r., a więc przez okres obejmujący 5 z 9 domowych spotkań Legii Warszawa w rundzie jesiennej sezonu 2026/2027. Oznacza to, że kryterium I.18 miałoby pozostawać niespełnione podczas ponad połowy – około 55,6% – wszystkich domowych meczów ligowych Legii Warszawa w tej rundzie. W perspektywie całego sezonu oznacza to natomiast 5 z 17 meczów domowych, a więc około 29,4% wszystkich spotkań Ekstraklasy rozgrywanych przez Legię Warszawa w roli gospodarza. Nie jest to zatem pojedyncze ani krótkotrwałe naruszenie związane z jednym wydarzeniem lub przejściową awarią, lecz stan obejmujący znaczącą część całego sezonu ligowego.

Okoliczność ta powinna mieć bezpośrednie znaczenie dla oceny proporcjonalności i skuteczności środka kontroli. Im dłuższy i bardziej powtarzalny jest przewidywany okres niespełniania obowiązkowego kryterium typu A, tym większe znaczenie ma nie tylko wysokość środka finansowego przypadającego na pojedynczy mecz, lecz również jego rzeczywista zdolność do doprowadzenia do zakończenia naruszenia. Akceptacja stanu, w którym Licencjobiorca z góry zakłada niespełnianie kryterium I.18 w ponad połowie swoich domowych spotkań jednej rundy i niemal jednej trzeciej wszystkich domowych spotkań sezonu, przy ograniczeniu reakcji przede wszystkim do z góry określonego kosztu finansowego za każde z tych spotkań, może w praktyce prowadzić do osłabienia obowiązkowego charakteru kryterium typu A.

IV. EKONOMICZNA OPŁACALNOŚĆ NARUSZENIA POWINNA ZOSTAĆ ZBADANA, A NIE ZAŁOŻONA

Wisła Kraków nie dysponuje wewnętrznymi danymi finansowymi Legii Warszawa i nie przesądza obecnie, jaka jest rzeczywista wartość korzyści lub oszczędności związanych z organizacją meczu bez zorganizowanej grupy kibiców gości. Właśnie dlatego kwestia ta powinna zostać zbadana przez Organ Licencyjny przed uznaniem kwoty 250 000,00 PLN za wystarczającą. Analiza powinna obejmować co najmniej następujące elementy:

1. uniknięte koszty organizacyjne związane z obsługą zorganizowanej grupy kibiców gości, w tym koszty dodatkowych służb porządkowych i informacyjnych, wygrodzeń, stref buforowych, punktów depozytowych i sanitarnych, personelu, transportu wewnętrznego oraz innych zabezpieczeń wymaganych przy organizacji takiego meczu;
2. ewentualną różnicę pomiędzy kosztami zabezpieczenia imprezy masowej podwyższonego ryzyka a imprezy nieposiadającej takiego statusu. Art. 6 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych przewiduje istotnie wyższe minimalne wskaźniki liczebności służb porządkowych i informacyjnych dla imprezy podwyższonego ryzyka. Jeżeli nieobecność grupy przyjezdnej miałaby wpływać na kwalifikację konkretnej imprezy, może to generować wymierne oszczędności organizatora;
3. wpływ wyłączenia sektora gości na strukturę sprzedaży biletów i wykorzystanie pozostałych sektorów, w tym ewentualną możliwość komercjalizacji miejsc lub ograniczenia stref wyłączonych organizacyjnie, o ile taki skutek w konkretnym przypadku występuje;
4. wpływ na przychody gastronomiczne i pozostałe przychody meczowe. Zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych na imprezie masowej, która nie jest imprezą podwyższonego ryzyka, dopuszczalna jest – przy spełnieniu ustawowych warunków – sprzedaż, podawanie i spożywanie napojów alkoholowych zawierających nie więcej niż 3,5% alkoholu. Jeżeli z treści zezwolenia, opinii Policji lub innych dokumentów wynikałoby, że wyłączenie zorganizowanych grup kibiców gości pozostaje w związku ze zmianą kwalifikacji konkretnej imprezy i w konsekwencji umożliwia taką sprzedaż, dodatkowy przychód gastronomiczny powinien zostać uwzględniony w bilansie ekonomicznym;
5. wszelkie inne oszczędności lub dodatkowe przychody, które powstają tylko dlatego, że organizator rezygnuje z realizacji obowiązku przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców gości.

Powyższe nie oznacza twierdzenia, że każda z wymienionych korzyści występuje w przypadku każdego meczu Legii Warszawa. Oznacza natomiast, że przed uznaniem kwoty 250 000,00 PLN za właściwie skalibrowany środek kontroli należy ustalić rzeczywisty bilans ekonomiczny organizacji meczu z kibicami gości i bez nich. W przypadku spotkania o podwyższonym profilu ryzyka suma kosztów dodatkowej ochrony, obsługi i infrastruktury może być znaczna; nie można zatem wykluczyć, że środek na poziomie 250 000,00 PLN nie będzie w pełni neutralizowała ekonomicznej zachęty do utrzymania sektora zamkniętego.

Z punktu widzenia funkcji prewencyjnej środek powinien być skonstruowany tak, aby naruszenie nie mogło stanowić racjonalnej ekonomicznie alternatywy dla wykonania obowiązku. Inaczej system licencyjny tworzyłby w praktyce możliwość „wykupienia” czasowego odstępstwa od kryterium typu A bez formalnej decyzji o odstępstwie przewidzianej w pkt 9.5.1 Podręcznika Licencyjnego.

V. KORZYŚĆ SPORTOWA JEST NIEZALEŻNA OD KORZYŚCI FINANSOWEJ

Niezależnie od rachunku finansowego, nieprzyjęcie zorganizowanej grupy kibiców drużyny gości może prowadzić do korzyści o charakterze sportowym. Gospodarz rozgrywa spotkanie przy własnej publiczności, podczas gdy przeciwnik zostaje pozbawiony zorganizowanego dopingu i wsparcia swojej grupy wyjazdowej. Tego rodzaju asymetrii nie da się w prosty sposób wycenić w pieniądzu, ale pozostaje ona relewantna dla celu systemu licencyjnego i zasady uczciwości rozgrywek.

Sytuacja ta jest szczególnie problematyczna wtedy, gdy ma charakter powtarzalny i obejmuje całą serię meczów domowych. Legia Warszawa może korzystać z sektorów gości w spotkaniach wyjazdowych, podczas gdy jej kolejni rywale mają zostać pozbawieni analogicznego wsparcia na Stadionie. Nie jest to równowaga, którą można przywrócić samą zapłatą określonej kwoty pieniężnej po każdym meczu.

W analizowanym przypadku nie chodzi przy tym o pojedynczy mecz – brak zorganizowanych grup kibiców gości może dotyczyć ponad połowy domowych spotkań Legii Warszawa w rundzie jesiennej oraz niemal jednej trzeciej jej domowych spotkań w całym sezonie ligowym, co istotnie zwiększa skalę potencjalnej asymetrii sportowej względem pozostałych uczestników rozgrywek. Właśnie dlatego adekwatność środka kontroli powinna być oceniana nie tylko przez pryzmat jego nominalnej wysokości, ale również przez zdolność do usunięcia potencjalnej korzyści sportowej wynikającej z dalszego świadomego niespełniania obowiązkowego kryterium infrastrukturalnego.

Ocena ta powinna również uwzględniać zasadę równego traktowania Wnioskodawców i Licencjobiorców, wyrażoną w pkt 3.1.3 Podręcznika Licencyjnego, oraz jeden z podstawowych celów systemu licencyjnego, jakim jest zapewnienie ciągłości i uczciwości Rozgrywek Klubowych PZPN. Kluby, które ponoszą koszty utrzymywania infrastruktury i organizacji spotkań w sposób zapewniający ciągłe spełnianie kryterium I.18, nie powinny znajdować się w relatywnie mniej korzystnej sytuacji niż Licencjobiorca, który świadomie utrzymuje stan niespełniania tego kryterium i ponosi z tego tytułu z góry określony koszt finansowy. W przeciwnym razie mechanizm kontroli może prowadzić do ekonomicznego uprzywilejowania naruszenia względem zgodności z regulacjami, co trudno pogodzić zarówno z zasadą równego traktowania, jak i z celem zapewnienia uczciwości rozgrywek.

Istotne jest również, że skutki asymetrii sportowej mają charakter nieodwracalny. Po rozegraniu meczu bez zorganizowanej grupy kibiców drużyny gości późniejsza zapłata środka finansowego nie jest w stanie odtworzyć warunków, w których spotkanie zostało rozegrane, ani przywrócić przeciwnikowi utraconego wsparcia jego kibiców. Z tego względu w odniesieniu do naruszenia kryterium I.18 szczególnego znaczenia nabierają środki działające ex ante, tj. ukierunkowane na zapobieżenie kolejnemu naruszeniu, a nie wyłącznie na jego następcze finansowe rozliczenie.

VI. RYZYKO PRECEDENSU DLA CAŁYCH ROZGRYWEK

Sprawa ma wymiar systemowy. Jeżeli utrwaliłby się standard, zgodnie z którym klub może samodzielnie wyłączyć sektor gości na dłuższy okres, a następnie kontynuować rozgrywanie kolejnych spotkań po zapłacie z góry przewidywalnej kwoty za każdy mecz, mechanizm ten może zostać odczytany przez innych uczestników rozgrywek jako dopuszczalny model postępowania. W konsekwencji środek kontroli przestałby pełnić funkcję odstraszającą, a stałby się elementem kalkulacji ekonomicznej. Klub, który uzna, że koszt przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców gości – albo organizacyjna lub sportowa korzyść z ich nieobecności – przewyższa kwotę środka finansowego, mógłby traktować zapłatę jako koszt działalności. Taki precedens byłby szczególnie niebezpieczny w odniesieniu do kryterium typu A Podręcznika Licencyjnego, którego spełnienie ma co do zasady charakter bezwzględny.

Podręcznik Licencyjny przewiduje formalny mechanizm odstępstwa od kryterium infrastrukturalnego w pkt 9.5.1, a dla sytuacji podyktowanych względami bezpieczeństwa w trakcie modernizacji obiektu – mechanizm meczów bez udziału publiczności w pkt 9.5.3. Jeżeli odstępstwo ma być dopuszczone, powinno nastąpić w sformalizowanym trybie, przy ocenie jego zgodności z celami procesu licencyjnego, a nie powstawać de facto poprzez ekonomiczne zaakceptowanie kolejnych przypadków niespełniania kryterium.

VII. PORÓWNANIE ZE SPRAWĄ ŚLĄSKA WROCŁAW – FUNKCJA REPRESYJNA I PREWENCYJNA

Szczególnie istotnym punktem odniesienia jest tegoroczna sprawa WKS Śląsk Wrocław S.A. z siedzibą we Wrocławiu (dalej: „Śląsk Wrocław”) dotycząca niewpuszczenia zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków na mecz 24. kolejki Betclic 1. Ligi wyznaczony na dzień 7 marca 2026 r. Komisja Dyscyplinarna PZPN decyzją z dnia 16 marca 2026 r. uznała odpowiedzialność Śląska Wrocław i wymierzyła karę pieniężną w wysokości 1 000 000,00 PLN. Najwyższa Komisja Odwoławcza PZPN w dniu 21 maja 2026 r. utrzymała tę karę, uznając naruszenia za rażące i wskazując wprost, że kara ma spełniać podwójną funkcję: represyjną wobec obwinionego oraz prewencyjną wobec całego środowiska sportowego.

Wisła Kraków ma świadomość, że postępowanie wobec Śląska Wrocław miało charakter dyscyplinarny, natomiast obecne rozstrzygnięcie dotyczące Legii Warszawa zostało wydane w ramach systemu kontroli licencyjnej. Nie chodzi zatem o mechaniczne przeniesienie wysokości kary z jednego reżimu na drugi ani o twierdzenie, że każde naruszenie musi skutkować identyczną sankcją.

Odmienność podstaw prawnych obu postępowań nie eliminuje jednak ich funkcjonalnego związku. Reżim dyscyplinarny chroni wykonanie obowiązków związanych z dopuszczeniem zorganizowanej grupy kibiców gości, natomiast reżim licencyjny – ciągłe spełnianie obowiązkowego standardu infrastrukturalnego I.18. Są to odrębne mechanizmy ochrony różnych aspektów prawidłowości rozgrywek, ale powinny tworzyć spójny system, w którym naruszenie obowiązków nie staje się ekonomicznie, organizacyjnie ani sportowo opłacalne.

Znaczenie tych wcześniejszych spraw jako punktu odniesienia dla spójności polityki regulacyjnej PZPN nie jest przy tym wyłącznie stanowiskiem Wisły Kraków. W oficjalnym stanowisku przekazanym mediom w dniu 7 października 2026 r., już w bezpośrednim kontekście sprawy wyłączenia sektora gości przez Legię Warszawa, PZPN sam przypomniał zarówno interwencję Związku w sprawie GKS Tychy, która umożliwiła przyjęcie kibiców Wisły Kraków mimo problemu infrastrukturalnego, jak i sprawę Śląska Wrocław oraz karę 1 000 000,00 PLN za nieuzasadnioną odmowę przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków. Potwierdza to, że również sam Licencjodawca postrzega te zdarzenia jako element szerszego i wymagającego spójnego podejścia problemu stosowania regulacji dotyczących kibiców drużyn gości.

W tym kontekście znaczenie sprawy Śląska Wrocław nie polega na tożsamości podstaw prawnych lub kompetencji organów, lecz na funkcji regulacyjnej reakcji PZPN. Najwyższa Komisja Odwoławcza uznała w tamtej sprawie, że reakcja na nieuzasadnione niewpuszczenie kibiców gości powinna mieć nie tylko charakter represyjny wobec obwinionego, lecz również wywoływać efekt prewencyjny wobec całego środowiska sportowego. Ten sam cel prewencyjny powinien być uwzględniony – przy zachowaniu pełnej odrębności podstaw prawnych i w granicach kompetencji Organów Licencyjnych – przy doborze środka kontroli w obecnej sprawie, zwłaszcza gdy Organ Licencyjny już przed kolejnymi spotkaniami wie, że obowiązkowe kryterium I.18 ma pozostawać niespełnione przez kolejne miesiące.

Porównanie ze sprawą Śląska Wrocław nabiera dodatkowego znaczenia także ze względu na skalę naruszenia. Tam reakcja dyscyplinarna dotyczyła konkretnego spotkania, podczas gdy w przypadku Legii Warszawa już obecnie przewidywany jest stan niespełniania kryterium I.18 obejmujący 5 kolejnych meczów domowych – około 55,6% domowych spotkań rundy jesiennej i 29,4% wszystkich domowych spotkań sezonu 2026/2027. Tym bardziej uzasadnione jest pytanie, czy środek w wysokości 250 000,00 PLN za każdy mecz zapewnia wystarczający efekt prewencyjny wobec naruszenia o takiej skali i z góry przewidywanym, powtarzalnym charakterze.

W tym kontekście 250 000,00 PLN za mecz stanowi jedynie 25% maksymalnej kwoty pojedynczego środka finansowego przewidzianego w pkt 6.2.4 lit. e. Podręcznika Licencyjnego. Sam ten stosunek nie przesądza oczywiście o nieadekwatności decyzji, ale w zestawieniu z ustaleniami Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN – samowolnym wyłączeniem sektora, świadomym określeniem okresu naruszenia do końca roku, brakiem odpowiednio wczesnych alternatyw oraz powtarzalnością naruszenia – wymaga szczególnego uzasadnienia, dlaczego środek na tym poziomie ma wystarczyć do osiągnięcia efektu prewencyjnego.

VIII. PÓŹNIEJSZE ZEZWOLENIE ADMINISTRACYJNE NIE POWINNO PREMIOWAĆ WCZEŚNIEJSZEGO NARUSZENIA

Wisła Kraków w pełni respektuje kompetencje Prezydenta m.st. Warszawy oraz obowiązek organizatora do działania zgodnie z aktualnym zezwoleniem na przeprowadzenie imprezy masowej. Nie jest przedmiotem niniejszego wniosku kwestionowanie legalności tego zezwolenia.

Należy jednak zachować właściwą kolejność zdarzeń. Legia Warszawa zdecydowała o wyłączeniu sektora gości 28 września 2026 r. Wniosek o zmianę zezwolenia Legia Warszawa złożyła dopiero 7 października 2026 r. Nowa opinia Policji pozytywnie oceniająca rozgrywanie spotkań bez kibiców przyjezdnych została wydana 7 października 2026 r., a zezwolenie administracyjne – 8 października 2026 r. Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN sama podkreśliła, że zezwolenie zostało wydane na wniosek Legii Warszawa i nie zwalnia jej z obowiązku przestrzegania kryteriów licencyjnych.

Późniejsza decyzja administracyjna może determinować sposób organizacji najbliższych imprez masowych, ale nie powinna prowadzić do sytuacji, w której wcześniejsza, samowolna decyzja Licencjobiorcy zostaje pośrednio utrwalona jako rozwiązanie ekonomicznie akceptowalne. W przeciwnym razie klub mógłby najpierw stworzyć stan niezgodności, następnie uzyskać decyzję administracyjną dostosowaną do tego stanu, a wreszcie powoływać się na tę decyzję jako uzasadnienie dalszego niespełniania kryterium A.

IX. POTRZEBA ŚRODKÓW PROSPEKTYWNYCH I DALSZEJ KONTROLI

Z publicznego komunikatu wynika, że Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN rozszerzyła nadzór infrastrukturalny i zobowiązała Legię Warszawa do przedstawienia harmonogramu prac oraz dokumentów potwierdzających ich rozpoczęcie. Kierunek ten należy ocenić pozytywnie, ale sam nadzór nie przesądza jeszcze, czy Licencjobiorca otrzymał skuteczny bodziec do przywrócenia zgodności z I.18 przed kolejnymi spotkaniami.

Wisła Kraków zwraca przy tym uwagę na szczególny skutek procesowy przewidziany w pkt 6.1.19 Podręcznika Licencyjnego, zgodnie z którym złożenie odwołania od decyzji wydanej w toku Procedury kontroli i nadzoru wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji. Z tego względu ewentualne odwołanie Licencjodawcy powinno zostać skonstruowane w sposób możliwie precyzyjny i – stosownie do pkt 5.1.34 Podręcznika Licencyjnego – ograniczony do tych elementów rozstrzygnięcia, których kontrola instancyjna jest rzeczywiście postulowana przez Wisłę Kraków. Intencją niniejszego wystąpienia nie jest bowiem podważenie ani wstrzymanie istniejącego nadzoru infrastrukturalnego, obowiązku przedstawienia harmonogramu prac ani obowiązków związanych z dokumentowaniem ich realizacji. Przeciwnie, Wisła Kraków ocenia te elementy decyzji jako służące bieżącej kontroli procesu przywracania zgodności z kryterium I.18. Przedmiotem postulowanej kontroli odwoławczej powinny być przede wszystkim wysokość i konstrukcja środka finansowego oraz potrzeba zastosowania dodatkowych instrumentów prospektywnych.

Nie można przy tym wykluczyć, że z przysługującego jej prawa odwołania skorzysta również Legia Warszawa, kwestionując w szczególności zasadność, wysokość lub sposób konstrukcji zastosowanego środka finansowego. W takim przypadku szczególnego znaczenia nabiera zapewnienie, aby materiał podlegający ocenie Komisji Odwoławczej ds. Licencji Klubowych PZPN obejmował nie tylko argumentację przedstawioną przez Licencjobiorcę, ale również pełny materiał dotyczący skali i charakteru naruszenia, jego przewidywanego czasu trwania, możliwych korzyści ekonomicznych i sportowych oraz okoliczności przemawiających za oceną adekwatności środka z perspektywy celów Systemu Licencyjnego. Z tego względu Wisła Kraków wnosi również o włączenie niniejszego pisma wraz z załącznikami do akt postępowania, tak aby – w granicach wynikających z pkt 5.1.38 oraz 6.1.20 Podręcznika Licencyjnego – okoliczności w nim przedstawione mogły zostać uwzględnione w razie uruchomienia kontroli instancyjnej.

Przy ocenie wystarczalności tego instrumentu nie można pominąć, że nadzór infrastrukturalny nie jest w przypadku Legii Warszawa środkiem nowym. Klub został nim objęty już przy przyznaniu licencji w dniu 28 kwietnia 2026 r., a stan niespełniania kryterium I.18 powstał w okresie obowiązywania tego nadzoru. Okoliczność ta nie przesądza o nieskuteczności samej instytucji nadzoru, uzasadnia jednak pytanie, czy jego samo rozszerzenie – bez jednoczesnego nałożenia konkretnego obowiązku restytucyjnego i terminu jego wykonania – stanowi wystarczającą reakcję na stwierdzony stan niezgodności. Jeżeli naruszenie powstało pomimo trwającego już nadzoru, kontrola instancyjna powinna zbadać, czy dalsza realizacja tego samego instrumentu wymaga uzupełnienia go środkiem o większej zdolności oddziaływania na przyszłe zachowanie Licencjobiorcy.

Kryterium I.18 ma przy tym charakter funkcjonalny: wymaga zapewnienia określonej liczby miejsc w oddzielnym sektorze spełniającym wskazane warunki, nie zaś utrzymywania do tego celu jednego, konkretnego, historycznie wykorzystywanego sektora stadionu. Czasowa niedostępność dotychczasowej strefy nie prowadzi zatem sama w sobie do wygaśnięcia obowiązku licencyjnego, lecz aktualizuje potrzebę zweryfikowania możliwości zapewnienia rozwiązania zastępczego. Ma to szczególne znaczenie wobec ustalenia Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN, że Legia Warszawa nie wykazała odpowiednio wczesnego i skutecznego poszukiwania takich rozwiązań.

Pkt 6.1.16 Podręcznika Licencyjnego pozwala Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN nałożyć na Licencjobiorcę konkretne obowiązki dotyczące jego przyszłego sposobu działania, zaś pkt 6.1.14 pozwala określić ostateczny termin przedstawienia dowodów potwierdzających wykonanie tych obowiązków. Pkt 6.2.6 Podręcznika Licencyjnego dopuszcza natomiast łączne stosowanie środków kontroli. Dlatego w toku kontroli odwoławczej zasadne jest rozważenie instrumentu, który nie będzie ograniczał się do następczego naliczania kwoty za kolejne mecze, lecz stworzy konkretny obowiązek prospektywny. Może to obejmować w szczególności obowiązek przywrócenia zgodności z kryterium I.18 i przedstawienia dowodów jego wykonania w oznaczonym terminie, obowiązek przedstawienia i wdrożenia rozwiązania zastępczego spełniającego kryterium I.18, a w przypadku dalszych stwierdzonych naruszeń – zastosowanie dalszych lub dodatkowych środków kontroli z katalogu pkt 6.2.4 Podręcznika Licencyjnego, o dolegliwości uwzględniającej powtarzalny charakter stanu niezgodności.

Wisła Kraków nie wnosi o zastosowanie z góry określonego środka, w szczególności nie przesądza, że konieczne jest zawieszenie licencji. Wybór instrumentu należy do Organów Licencyjnych. Wisła Kraków wnosi natomiast o to, aby zastosowany środek był rzeczywiście zdolny do osiągnięcia celu: zapobieżenia kolejnym naruszeniom i przywrócenia zgodności z obowiązkowym kryterium typu A, zamiast jedynie przypisywania każdemu kolejnemu naruszeniu określonego kosztu.

Jeżeli mimo obecnej decyzji stan niespełniania kryterium I.18 będzie się utrzymywał, zasadne jest dalsze korzystanie z kompetencji kontrolnych przewidzianych w Podręczniku Licencyjnym i ponowne badanie, czy zastosowany zestaw środków pozostaje adekwatny. Dalsze naruszenia nie powinny być traktowane jako zdarzenia neutralne dlatego, że ich koszt został z góry określony w decyzji Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN z 9 października 2026 r.

Komunikat Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN z dnia 9 października 2026 r. zawiera ustalenia o istotnym ciężarze: sektor został wyłączony samowolnie, kryterium I.18 nie jest spełniane, późniejsze zezwolenie administracyjne nie zwalnia z obowiązków licencyjnych, a Legia Warszawa nie wykazała odpowiednio wczesnych i skutecznych działań zmierzających do znalezienia alternatywy. Przy takim stanie faktycznym przedmiotem kontroli instancyjnej powinna być nie sama zasadność reakcji PZPN, lecz to, czy reakcja ta jest wystarczająca i właściwie ukierunkowana.

Finansowy środek kontroli powinien zniechęcać do naruszania obowiązków licencyjnych, a nie stawać się kosztem możliwym do wkalkulowania w ich niewykonywanie. W ocenie Wisły Kraków kwota 250 000,00 PLN za mecz jest – przy ustalonych przez Komisję ds. Licencji Klubowych PZPN okolicznościach niniejszej sprawy, w tym samowolnym charakterze wyłączenia, jego z góry określonym wielomiesięcznym okresie i niewykazaniu odpowiednio wczesnych alternatyw – środkiem zbyt niskim, aby samodzielnie zapewnić wystarczający efekt prewencyjny. W przypadku gdy niewpuszczanie zorganizowanej grupy kibiców gości może przynosić organizatorowi oszczędności w zakresie zabezpieczenia, dodatkowe przychody meczowe lub gastronomiczne, a jednocześnie korzyść sportową wynikającą z braku zorganizowanego dopingu przeciwnika, wysokość środka finansowego musi być oceniana również przez pryzmat tych korzyści. Jeżeli środek jest niższy od ekonomicznej, organizacyjnej lub sportowej wartości naruszenia albo do niej zbliżony, jego funkcja prewencyjna zostaje istotnie osłabiona.

Z tego względu Wisła Kraków wnosi o pilne rozważenie wniesienia w imieniu Licencjodawcy odwołania na podstawie pkt 5.1.30 lit. c. Podręcznika Licencyjnego oraz o objęcie kontrolą odwoławczą w szczególności wysokości i konstrukcji środka finansowego, potrzeby zastosowania dodatkowych środków kontroli, ekonomicznego i sportowego bilansu wyłączenia sektora gości oraz sposobu zapewnienia rzeczywistego przywrócenia zgodności z kryterium I.18 Podręcznika Licencyjnego.

Mając na uwadze krótki, pięciodniowy termin odwoławczy przewidziany w pkt 5.1.32 Podręcznika Licencyjnego, jak również potrzebę możliwie szybkiego rozstrzygnięcia sprawy przed kolejnymi spotkaniami rozgrywanymi w stanie niespełniania kryterium I.18, Wisła Kraków zwraca się o rozpatrzenie niniejszego wniosku niezwłocznie i – o ile znajduje to zastosowanie do odwołania wnoszonego przez Kierownika Działu Licencji w imieniu Licencjodawcy – przed upływem właściwego terminu do wniesienia odwołania.

Z wyrazami szacunku

Jarosław Królewski
Prezes Zarządu TS Wisła Kraków S.A.

Załącznik:

1. Pismo TS Wisła Kraków S.A. z dnia 30 września 2026 r. dotyczące wyłączenia sektora gości wraz z załącznikami

Oryginał dokumentu do pobrania